ప్రకృతిని కాపాడితేనే మన భవిష్యత్తును కాపాడుకోగలం. భావితరాలకు కాలుష్య భరిత ప్రపంచాన్ని కాకుండా ఆరోగ్యకరమైన భూగోళాన్ని అందించడం నేటి తరంపై ఉన్న చారిత్రక బాధ్యత!?
మార్గం – అడుగు, ఎడిటోరియల్
ప్రపంచ వ్యాప్తంగా అభివృద్ధి పేరుతో సాగుతున్న ప్రకృతి విధ్వంసం పర్యావరణ సమతౌల్యాన్ని తీవ్రంగా దెబ్బతీస్తున్నది. పారిశ్రామీకరణ, పట్టణీకరణ, జనాభా పెరుగుదల, అడవుల నరికివేత, వాహనాలు పెరగడం, రసాయనాల విచ్చలవిడి వినియోగం కాలుష్యానికి ప్రధాన కారణాలుగా మారాయి. అభివృద్ధి అవసరమే అయినప్పటికీ, పర్యావరణాన్ని బలిపెట్టి సాధించే ప్రగతి మానవాళి భవిష్యత్తుకు శాపంగా పరిణమిస్తున్నది.
ప్రపంచ ఆరోగ్య సంస్థ గణాంకాల ప్రకారం ప్రపంచ జనాభాలో 99 శాతం మంది సంస్థ నిర్దేశించిన ప్రమాణాలకు మించిన వాయు కాలుష్యానికి గురవుతున్నారు. 2025లో వెలువడిన స్టేట్ ఆఫ్ గ్లోబల్ ఎయిర్ నివేదిక ప్రకారం 2023లో ప్రపంచ వ్యాప్తంగా 79 లక్షల మరణాలకు వాయు కాలుష్యం కారణమైంది. వీటిలో భారతదేశంలోనే 20 లక్షల మరణాలు సంభవించడం ఆందోళనకరం. ఈ గణాంకాలు కాలుష్యం ఎంతటి తీవ్రమైన ప్రజారోగ్య సమస్యగా మారిందో తెలియజేస్తున్నాయి.
పరిశ్రమల నుంచి వెలువడే విషవాయువులు, వాహనాల పొగ, బొగ్గు ఆధారిత విద్యుత్ ఉత్పత్తి, ప్లాస్టిక్ వ్యర్థాలు గాలి, నీరు, నేలను కలుషితం చేస్తున్నాయి. రసాయన ఎరువులు, పురుగుమందుల అధిక వినియోగం భూసారాన్ని దెబ్బతీస్తూ ఆహార భద్రతకు ముప్పుగా మారుతున్నది. ఐక్యరాజ్యసమితి పర్యావరణ కార్యక్రమం అంచనాల ప్రకారం ఏటా 1.9 నుంచి 2.3 కోట్ల టన్నుల ప్లాస్టిక్ వ్యర్థాలు జల పర్యావరణ వ్యవస్థల్లోకి చేరుతున్నాయి. ఫలితంగా జలచరాల మనుగడ ప్రశ్నార్థకమవుతున్నది.
కాలుష్యం కారణంగా శ్వాసకోశ వ్యాధులు, గుండె జబ్బులు, ఊపిరితిత్తుల క్యాన్సర్ వంటి అనారోగ్య సమస్యలు పెరుగుతున్నాయి. మరోవైపు అడవుల నరికివేత, జీవవైవిధ్య నాశనం, భూగర్భ జలాల అడుగంటడం, గ్లోబల్ వార్మింగ్, వాతావరణ మార్పులు ప్రకృతి సమతతౌల్యాన్ని దెబ్బతీస్తున్నాయి. ఫలితంగా కరువులు, వడగాలులు, అతివృష్టి, వరదలు, తుఫాన్ల తీవ్రత పెరుగుతున్నది. ప్రకృతి విపత్తులన్నీ మానవ తప్పిదాల వల్లనే సంభవించకపోయినా, మానవ కార్యకలాపాలు వాటి ప్రభావాన్ని తీవ్రతరం చేస్తున్నాయి.
ఈ పరిస్థితుల్లో ప్రభుత్వాలు కఠినమైన పర్యావరణ చట్టాలను అమలు చేయాలి. పరిశ్రమల కాలుష్య నియంత్రణ, పునరుత్పాదక ఇంధన వినియోగం, ప్రజా రవాణా అభివృద్ధి, వర్షపు నీటి సంరక్షణ, అడవుల పెంపకం, ప్లాస్టిక్ వినియోగం తగ్గింపు వంటి చర్యలకు ప్రాధాన్యమివ్వాలి. పర్యావరణ పరిరక్షణను పాఠశాల స్థాయి నుంచే విద్యలో భాగం చేయాలి. ప్రజలు కూడా మొక్కలు నాటడం, నీటిని పొదుపు చేయడం, వ్యర్థాలను వేరు చేయడం వంటి బాధ్యతలను అలవర్చుకోవాలి.
స్వచ్ఛమైన గాలి, నీరు ప్రతి పౌరుడి ప్రాథమిక హక్కు. పర్యావరణ పరిరక్షణ ప్రభుత్వాల బాధ్యత మాత్రమే కాదు, ప్రతి ఒక్కరి సామాజిక కర్తవ్యం. గ్రేటా థన్బర్గ్, సుందర్లాల్ బహుగుణ వంటి పర్యావరణ కార్యకర్తల స్ఫూర్తితో ప్రజల్లో చైతన్యం పెరగాలి. అభివృద్ధి, పర్యావరణ పరిరక్షణ పరస్పర విరుద్ధమైనవి కాకుండా సమన్వయంతో సాగాలి. ప్రకృతిని కాపాడితేనే మన భవిష్యత్తును కాపాడుకోగలం. భావితరాలకు కాలుష్య భరిత ప్రపంచాన్ని కాకుండా ఆరోగ్యకరమైన భూగోళాన్ని అందించడం నేటి తరంపై ఉన్న చారిత్రక బాధ్యత.

