యినడానికి గిది ఇబ్బందిగనే ఉన్నా, ఇది నిజమే మరి! కాకపోతే గిది మన దేసంల కాదు. పరాయి దేశంల. ఎవలైనా వయసొచ్చినంక పేమల పడ్తరు. అందరూ గా పేమల్ని గెలపించుకోలేరు. ఐటెంక వేరెవ్వల్నో మనువాడి సంసారాలు శేసుకుంటరు. ఇగ పేమికులు కలుసుడు ఉండదు. కలిసినా మాట్లాడుకోవడాలూ తక్కువే. గందుకే మనసుకవి ఆత్రేయ శెప్పినట్లు ‘అనుకున్నామని జరగవు అన్నీ, అనుకోలేదని ఆగవు కొన్ని, జరిగేవన్నీ మంచికనీ, అనుకోవడమే మనిషి పని’. కానీ, గా యియత్నాం దేసంల గట్ల కాదు. యిడిపోయి యేరేరైన గా పేమికులు ఏడాదికోపాలి కలుసుకోవడాన్కి ఏకంగా ఓ పండుగనే శేత్తాండ్రట. గా దేస పర్వత పాంత ప్రావిన్స్ హజాంగ్ ల గీ పేమ సంత జరుగుతదట. గీ రోజు మాజీ పేమికులు అందంగా ముస్తాబై, వచ్చి, పాత ఊసులు శెప్పుకుని, సాయంత్రానికల్లా తిరిగి యెల్లిపోతరట. గిది సాటుమాటుగ జరిగే ముచ్చటనుకునేరు. గదేం కాదు గా దేస సర్కారే ఆమోదించిన సాంస్క్రుతిక సంప్రదాయ యేడుక అన్నట్లు.
ఇగ గిదీనికి గూడా ఓ శెరిత్రే ఉందట. వందేండ్ల కిందట యేర్వేరు తెగలకు శెందిన భగ్న పేమికులు ఏటా ఖోవైలో కలుసుకుందామని బాసలు సేసుకుండ్రట. గీదీనిని స్ఫూర్తిగా తీసుకుని, గీడ గిది జరుపుతాండ్రట. గిది సరే గని, గీడ ఘుమఘుమలాడే వంటలు శేత్తరట. ఆటపాటలతోటి అలరిస్తరట.
